Weser-Radweg, Tag 4: Holzminden - Hamelen

Hamelen

Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer?" - Ja, dat kan ik. Eigenlijk is het niet zo moeilijk. Je begint in Hann. Münden. Daar ga je naar een plek waar twee rivieren uitmonden in één rivier: de Wezer. Die Wezer blijf je vervolgens 140 kilometer volgen en dan bevindt Hamelen zich aan je rechterhand. Deze rit kun je in één dag maken, maar dan ga je tussendoor weinig zien van de omgeving. Wil je dat wel, dan adviseer ik je tussenstops in bijvoorbeeld Bad Karlshafen en Holzminden.

Die Fahrt

In mijn hotelkamers in Bad Karlshafen en Holzminden kreeg ik mineraalwater cadeau. Daarmee besloot ik mijn bidons te vullen. Vanochtend ben ik maar weer teruggegaan naar water in mijn bidon. De reden: het cadeau in Holzminden was rode wijn.

Schloss Bevern

Met een goedgevulde bidon ging ik op reis. Inmiddels heb ik geleerd dat niet alle bezienswaardigheden van de plaatsen waar ik doorheen ga, gevestigd zijn aan de Wezer. Daarom heb ik de route zes kilometer langer gemaakt, om Schloss Bevern te kunnen bekijken. Het kasteel is een van de belangrijkste bouwwerken van de Wezerrenaissance: een mengelmoes van de Italiaanse en de West-Europese renaissance waarvan versierde gevels een handelsmerk zijn.

Burchtruïne van Polle

Daarna maakte de Wezer een flinke kronkel (inherent aan een rivier), waardoor ik van oost naar west. Daar kwam ik in Polle terecht. Daar sprong de prachtig gelegen burchtruïne op het Weserbergland in het oog. Overigens ben ik blij dat ik geen hooikoorts heb, want anders had mijn bezoek aan Polle grote gevolgen kunnen hebben...

Verder was het hetzelfde liedje als de voorgaande dagen: de Wezer omringd door het Weserbergland. Misschien een beetje saai om het voor de zoveelste keer te schrijven of te lezen, maar zeker niet om te ervaren. Het is als de Waal voor de tigduizendste keer oversteken in de trein naar Nijmegen; het uitzicht verveelt nooit. Ook vandaag was het prachtig. Morgen zal ik er afscheid van moeten nemen, daarover later meer.

Mijn lunch heb ik genuttigd in Emmerthal. Het bestond uit Münchner Weißwurst en een krakeling. Het was lekker, maar de worst was moeilijk te snijden met het mes dat ik had gekregen en de service duurde vrij lang. De lunch kostte mij een uur. Na dat uur volgden mijn laatste vijftien kilometers naar Hamelen. Als avondeten kreeg ik vooraf paddestoelensoep, als hoofdgerecht runderstoofvlees en chocolade-ijs met eierlikeur toe.

Wikipedia-Lektion: Hamelen

Standbeeld van de rattenvanger

Hamelen is de grootste stad die ik tot nu toe heb gehad. De Nedersaksische stad heeft 57.500 inwoners en een binnenstad waar je prima een dag zou kunnen vertoeven. En dat allemaal omdat Hamelen het decor vormt van een wereldberoemde sage.

Het verhaal gaat dat Hamelen in de dertiende eeuw geteisterd werd door een rattenplaag. Toen was daar de rattenvanger van Hamelen, die de ratten lokte met een fluit en ze liet verdrinken in de Wezer. De stad weigerde hem echter te betalen, met gruwelijke gevolgen van dien; deze keer lokte hij met zijn fluit (het muziekinstrument, voor alle duidelijkheid) 130 kinderen. Die sloot hij op in een grot. Van dat laatste deel zijn talloze varianten bedacht en geschreven, waaronder enkele met een sprookjesachtige happy end. De televisieserie Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer? uit de jaren 70 is gebaseerd op dit verhaal. In deze serie probeert de groep kinderen (met vier volwassenen) de stad Hamelen weer te vinden.

Morgen

Morgen ga ik via Hessisch Oldendorf naar Rinteln, een stadje dat Wezerrenaissance ademt. Daarna ga ik naar Porta Westfalica, waar het Weserbergland eindigt. Niet getreurd, want Bad Oeynhausen beschikt over de megafontein Jordan-Sprudel. Na ongeveer 70 kilometer is Minden het eindstation.

Slaap lekker en tot morgen! O ja, laat je niet lokken door een fluitende rattenvanger.