Der Spaziergang
De wandeling ging als eerste door het Nelson-Mandela-Park. Dat was oorspronkelijk een soort tussenpark die de binnenstad met het Bürgerpark verbond. Na het overlijden van Nelson Mandela op 5 december 2013 werd een petitie gemaakt om het park naar de legendarische Zuid-Afrikaanse anti-apartheidsstrijder te vernoemen, met succes. Ik merkte wel waarom dit oorspronkelijk een tussenpark was, want veel indruk maakte het eigenlijk niet. Ja, veel groen, veel bomen. Maar dat lijkt me een vereiste voor een natuurpark. Het enige indrukwekkende was een bakstenen olifant.
Daarna ging ik naar het Bürgerpark en daar was meer te beleven. Er was een meertje, een café, een midgetgolfbaan, een jeu-de-boulesbaan en enkele speeltuinen. Door de verscheidenheid aan vrijetijdsbestedingen hoef ik waarschijnlijk niet uit te leggen waarom het park het Bürgerpark heet. Als toegift kreeg ik een prachtig uitzicht over de Holler See en toen ging ik via Bremen Hauptbahnhof naar de stedelijke kant van Bremen.
Ook de stedelijke kant begon met groen. Nou ja, niet helemaal. Ik moest een trambaan oversteken en toen moest ik de straat volgen die mij leidde naar de Wallanlagen. Deze fraaie groene gordel loopt langs een slootje. Nadat ik dat paadje uitliep, ging ik via een steiger over een andere sloot. Ik liep over Bremens water. Wat een machtig gevoel.
En dáárna... liep ik langs de Wezer. De rivier die een rode lijn vormt door mijn hele vakantie, mag uiteraard vandaag ook niet ontbreken. De fraaiste foto maakte ik van bovenaf. Vervolgens ging ik naar beneden en eenmaal daar aangekomen volgde ik de kade langs de Wezer, om later af te slaan naar de karakteristieke wijk Schnoor.
 |
| Schnoor |
Daar ging ik lunchen, toast met een soort tomatendressing en sla. Was erg lekker. Na de lunch ging ik door een winkelstraatje en door (bij vlagen zeer) smalle steegjes. Schnoor is de enige wijk van Bremen die stamt van de Middeleeuwen. Dat was behoorlijk te merken toen ik erdoorheen liep. Toen ik Schnoor verliet, wachtte de binnenstad.
Het eerste wat ik toen zag, was het stadhuis van Bremen. Dit prachtige bouwwerk overleefde de Tweede Wereldoorlog, waarin meer dan de helft van de stad werd verwoest. Het stadhuis werd door stevige buitenmuren in stand gehouden. Sinds 2004 staat het gebouw op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Niet meer dan terecht, lijkt mij.
Naast het stadhuis staat de Dom van Bremen. In deze hoedanigheid bestaat het gebouw al ongeveer duizend jaar. Een eerdere versie werd rond 800 verwoest tijdens de Saksenoorlogen. En in tegenstelling tot de Dom van Utrecht heeft deze Dom op dit moment wél een klok. Zoals bij de intro te zien, is de Dom het kloppend hart van het centrum van Bremen. Het deed mij denken aan het stadhuis van Gouda, dat ook een centraal punt inneemt en in de hele binnenstad te zien is.
En toen ging ik weer terug naar het hotel. Even zwemmen, want mijn lichaam was na een wandeling met 31 graden best wel toe aan verkoeling. Ik ging niet uit eten, maar ik bestelde een Whoppermenu bij de Burger King. Daarna kon ik snel weer naar het hotel om deze blog te schrijven en me klaar te maken voor morgen.
Morgen
Want morgen gaat om 6 uur de wekker! Om half 7 begin ik aan het ontbijt en direct daarna pak ik de fiets. Er staat namelijk een tocht van 80 kilometer op het programma en na 12 uur kan de temperatuur oplopen tot 35 graden in mijn beoogde eindbestemming Bremerhaven. Ik ga bijdragen aan de omzet van meerdere supermarkten onderweg door flesjes uit de koeling te grijpen. Mijn doel is voornamelijk om bijna op mijn eindbestemming te zijn als het middaguur luidt. Dan wordt het een draaglijke rit. En als het niet lukt, lukt het niet. Ik rijd de hele rit vrijwel parallel aan een spoorlijn, dus de oplossing is snel te vinden. Maar ik hoop het natuurlijk uit te fietsen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten