Weser-Radweg Tag 1: aankomst in Hann. Münden

Stationsgebouw van
Hann. Münden

Vandaag was het zover. Om half 7 ging de wekker. Ik ging douchen, aankleden, ontbijten en vervolgens mijn spullen pakken. Mijn geweldige zus heeft koffie voor mij gezet en ze ging mij ook nog uitzwaaien. Om vijf over half 8 vertrok ik. Na één metro vijf treinen en één bus was ik om tien over half 5 eindelijk gearriveerd in Hann. Münden. Daar ben ik nu en daar begint morgen de Weser-Radweg.

Die Fahrt

IC Berlijn op station Amersfoort

Om 8:05 uur vertrok mijn eerste trein vanaf Rotterdam Centraal. Vrijwel direct stonden we tien minuten stil, omdat er een defecte trein was aan de andere zijde van het traject Rotterdam-Gouda. Gelukkig had ik een trein te vroeg naar Amersfoort genomen, zodat ik daar alsnog een halfuur overstaptijd had. In Amersfoort stapte ik om 09:44 uur in de Intercity Berlijn. Gelukkig had ik van tevoren een zitplaats gereserveerd, anders had ik twee uur moeten staan. Maar de vakantie is pas begonnen als je de landsgrens passeert. En de vakantie is pas écht begonnen als de trein eindelijk vertrekt vanaf Bad Bentheim, het meest ergerlijke station voor Nederlandse reizigers omdat je daar een eeuwigheid moet wachten voordat de trein eindelijk van een locomotief is voorzien waarmee die in Duitsland kan rijden.

Bijna lege trein

Het eerste station na Bad Bentheim was ook gelijk mijn eerste overstapstation in Duitsland: Rheine. Ik arriveerde om 11:40 uur, waarna ik genoeg overstaptijd had om de trein van 12:08 uur naar Krefeld, die ik vervolgens om 13:03 uur in Hamm verliet. Zes minuten later dan volgens dienstregeling. De reden werd verteld in Rheine, maar mijn Duits is blijkbaar nog niet zo goed dat ik dat kon begrijpen. En het interesseert mij ook niet echt, eigenlijk.

Soest: plaats in Duitsland

De reden waarom ik vier extra enters gebruikte, is om het leesbaar te maken voor mensen die hun telefoon horizontaal hebben tijdens het lezen. Terug naar de reis: in Hamm stapte ik om 13:07 uur in de trein naar Kassel-Wilhelmshöhe. Na tien minuten riep de conducteur net niet door een megafoon dat ik (en velen met mij) in de eerste klas bleek te zitten! Dus kon ik met mijn koffer de hele trein door, terwijl ik onderweg elke meter een moeilijk te passeren passagier met bepakking op mijn pad trof. Uiteindelijk is alles goed gekomen, maar ook deze trein liep vertraging op. Om 15:02 uur - eveneens zes minuten later dan gepland - kwam ik eindelijk in Kassel-Wilhelmshöhe aan. En toen moest ik op sprintsnelheid een afstand overbruggen die ongeveer gelijk is aan de afstand tussen spoor 15 en spoor 1 van Rotterdam Centraal. En dan moest ik ook nog een helling van ongeveer 50 meter op én af.

Rivier de Fulda

Uiteindelijk zat ik om 15:06 uur in de trein van Kassel naar Erfurt. Die moest ik maar zestien minuten volgen, want het eerstvolgende station was... Hann. Münden! Het eerste deel van de vorige zin was waar geweest, als de trein volgens dienstregeling had gereden. Je voelt het misschien al aankomen: dat was niet het geval. In Nederland klaagt men steen en been over de treinen, die 'altijd' vertraging hebben. Dat Nederland de derde plaats bezet in het klassement van landen waarin de treinen het vaakst op tijd rijden, doet kennelijk niet ter zake. Misschien had ik in Duitsland botte pech, maar het is nogal opvallend dat drie treinen op rij vertraging hadden opgelopen. De laatste dus ook, waardoor ik om 15:25 uur op station Hann. Münden aankwam. En met mij meerdere fietsers en mensen met een kinderwagen. Ik kon er dus niet zo snel uit, waardoor ik de bus naar mijn hotel miste. Dan maar een uur wachten tot de volgende bus, om 16:26 uur. Die bracht mij binnen vijf minuten naar een bushalte, die op tien minuten loopafstand naar mijn hotel is gevestigd. Om 16:40 uur was ik dan eindelijk aangekomen in het hotel. 

Daar heb ik de nodige literatuur over de Weser-Radweg én een fiets ontvangen. Met mij trouwens een echtpaar uit Stuttgart, van rond de zestig jaar. Als avondeten at ik als voorgerecht haring met tzatzikisaus en wat groenten en geitenkaas. Als hoofdgerecht at ik spaghetti en spätzle, met wat meer groenten en geitenkaas. Spätzle is een specialiteit uit Zuid-Duitsland en is een pastagerecht dat van deeg en eieren is gemaakt. Het echtpaar uit Stuttgart wist mij te vertellen dat de spätzle hier door een machine is gemaakt en dat het veel lekkerder is als je het zelf bereidt. Dan was dit een mooie eerste kennismaking met het gerecht, want ik vond het erg lekker! Als toetje had ik een klein beetje vanillepudding met bosbessen.

Wikipedia-Lektion: Hann. Münden

Hann. Münden is de meest zuidelijk gelegen plaats van de Duitse deelstaat Nedersaksen. Het stadje heeft 24.700 inwoners en verdient veel geld aan toerisme. Dat is voor een groot deel te danken aan de kenmerkende vakwerkhuizen, die ik helaas niet goed op beeld kon krijgen in de bus. Daarnaast is Hann. Münden een belangrijke stad voor fietstoeristen, omdat twee rivieren (de Werra en de Fulda) daar eindigen en op dat punt een derde rivier vormen: de Wezer. Hann. Münden wordt daarom ook wel de 'Drei-Flüsse-Stadt' genoemd. Omdat vrijwel elke rivier het decor vormt voor een fietsroute, zijn er meerdere belangrijke fietsroutes die in Hann. Münden beginnen of eindigen. Foto's van Hann. Münden volgen morgen, want de weg van het hotel naar de start van de Weser-Radweg gaat door het centrum van de stad.

Tot en met 31 december 1990 heette het stadje Hannoversch Münden, kortweg Münden genaamd. Sinds 1 januari 1991 is het veranderd in Hann. Münden. Dat had twee redenen. Ten eerste paste Hannoversch Münden niet op treinkaarten en stationsborden en met een verkorting tot Hann. Münden was dat probleem opgelost. Ten tweede voorkomt de naam Hann. Münden verwarring met de stad Hannover. Die stad heeft namelijk helemaal niks met Hann. Münden te maken.

In 2008 dook Hann. Münden nog even op in de voetnoten van de media, omdat Adolf Hitler nog ereburger van de stad bleek te zijn. Vrijwel direct nadat dat werd ontdekt, werd zijn ereburgerschap ingetrokken.

Morgen

Morgen gaat mijn fietstocht beginnen. Ik fiets aan de rechterkant van de Wezer en ik ga door de plaatsen Hann. Münden, Oberweser, Wahlsburg en Bodenfelde. Via natuurgebied Solling zal ik arriveren in Bad Karlshafen. Naar schatting is de fietstocht tussen 50 en 55 kilometer lang.

Bedankt voor het (gedeeltelijk) lezen en tot morgen!