Weser-Radweg Tag 11: naar het Klima-Haus

Vandaag begon de extra tijd van mijn fietsvakantie. Ik heb afscheid moeten nemen van de fiets, waarna ik de trein pakte naar Bremerhaven. Daar stonden eigenlijk twee dingen op de planning: het zwembad en het Klima-Haus. Het resultaat was een hele dag vermaak en daarmee een waardevolle afsluiting van mijn vakantie.

Der Tag

Nadat ik mijn fiets terugbracht bij de verhuurzaak en twintig euro af moest tikken voor het gebroken slot, kocht ik een Niedersachsenticket. Het kost 24 euro, maar dan mag je gedurende de dag onbeperkt met het openbaar vervoer reizen door Nedersaksen, Bremen en Bremerhaven. Ideaal om twee redenen. Ten eerste is een retourtje Bremerhaven iets duurder dan 24 euro. En ten tweede mocht ik ook nog 'gratis' met de bus naar het zwembad, vervolgens naar het Klima-Haus en daarna weer naar het station.

Klima-Haus

Na een heerlijke verkoeling in het zwembad ging ik naar het Klima-Haus. Mocht je ooit een bezoekje aan Noord-Duitsland willen plannen, dan is dat écht een aanrader. Je gaat op reis.

Je begint in Bremerhaven, waarna je over het spoor loopt naar Zwitserland. Daar ga je een berg op (en je krijgt nog instructies over wat te doen als je in nood bent!) en een gletsjer door.

Daarna ga je naar Sardinië. Je ziet allerlei levende insecten en je kijkt naar een helikopter die naar een bosbrand vliegt. Dat laatste is de trieste werkelijkheid die steeds vaker voorkomt op het Italiaanse eiland.

De reis gaat verder naar het droge Niger, waar armoede alsmaar toeneemt en eten/drinken alsmaar afneemt. De reden is een enorme afname van de regenval daar.

Na Niger komt Kameroen, waar je door een tropisch regenwoud loopt. Soms komen er ook daadwerkelijk regendruppels naar beneden in het museum, maar de hoeveelheid regen wordt natuurlijk niet gesimuleerd.

Vervolgens ga je naar Antarctica en daar is het in het museum daadwerkelijk even minder dan nul graden! Het continent is niet bewoond en er gelden strikte regels voor mensen die het gebied bezoeken, omdat zij makkelijk de natuur op de schop kunnen gooien wanneer ze in de buurt van schuwe dieren zijn.

Daarna kom je in Samoa, waar je kennis maakt met de vissen die rondom het Pacifische eiland zwemmen. Je maakt ook kennis met de cultuur in het landje, waarin religie een hele grote rol speelt.

Volgende tussenstop is Alaska, de Amerikaanse staat waarin nog volop gejaagd wordt. De klimaatverandering dreigt daar snel een einde aan te nemen, omdat het ijs aan de Noordpool steeds harder smelt.

Laatste tussenstop is de Waddenzee, waarin de natuur door menselijke handelingen enorm veranderd is. Door toerisme en visserij leven daar veel minder vissen. Je komt ook door een verzameling van plastic, ter simulatie van de enorme hoeveelheid plastic die in de zeeën verdwijnt. Met dodelijke gevolgen voor vissen.

Je eindigt weer in Bremerhaven. Daar waar hitte, droogte, kou en regen ook aan de orde van de dag zijn.

Ondanks de serieuze boodschap die vooral aan het einde naar voren is gekomen, is het ook een leuke museum. Ook voor kinderen. Je gaat door een tropisch regenwoud, je loopt over het spoor, je kan insecten en vissen bekijken, je loopt door de ijzige kou in Antarctica en je loopt door 'de aarde bij nacht'. Dat laatste was een enorm fraai gezicht.

En toen was mijn laatste activiteit van de fietsvakantie ten einde! Ik bestelde nog een scholfilet bij de visketen Nordsee en nam spaghetti-ijs toe. Daarna ging ik naar Bremerhaven Hauptbahnhof, waar ik 35 minuten op de trein naar Bremen moest wachten. In de schaduw had ik het verschrikkelijk benauwd. De trein was een redding voor mij, omdat het daarbinnen heerlijk koel is. Eenmaal in Bremen kwam ik weer met de vieze, warme lucht in aanraking. Langs de inmiddels bekende trams en bussen liep ik naar mijn hotel, waar het gelukkig lekker fris is!

Morgen

Morgen ga ik naar huis! En dan verschijnt ook mijn laatste blog. Dit is dus de laatste keer dat ik via deze weg zeg: tot morgen.